Home > People > Stacey Esajas

Ontmoet Stacey Esajas (24). Stacey is vorig jaar naar Zuid Afrika geweest in het kader van een jongeren-uitwisselingsproject. Samen met een groep van vijftien getalenteerde Nederlandse jongeren vertrok zij naar Johannesburg om daar twee weken lang met vijftien getalenteerde jongeren samen te werken. Stacey is nog steeds laaiend enthouisast over haar ervaringen. ' Ik heb nog steeds geen woorden om te omschrijven hoe verrijkend het is geweest. '

'Het idee van het project is afkomstig van stichting Afrique-Carib. Dat is een organisatie die o.a. empowerment en bewustwordingsprojecten ten behoeve van jongeren in Nederland realiseert. Het thema was poverty and identity. Daarnaast hadden we het over andere onderwerpen zoals seksualiteit en persoonlijke bewustzijn.

In eerste instantie zaten we in een kamp dat ongeveer een uur rijden van Johannesburg vandaan was. We kregen verschillende onderwerpen die we dan op een creatieve manier moesten uitbeelden, bijvoorbeeld in een dans of gedicht. Het was de bedoeling dat we onszelf en elkaar moesten leren kennen, daarvoor moesten we ons (behoorlijk) bloot geven. Dat was iets meer dan waar ik van te voren rekening mee had gehouden. Het bleek dat bij sommige mensen nogal wat dingen naar boven kwamen. Uiteindelijk hebben we in groepjes van vier een stuk in elkaar gezet en het voor het publiek gepresenteerd. Op andere dagen hebben we diverse plekken bezocht zoals het Mandela huis. We zijn ook naar het Hector Pieterson museum geweest, genoemd naar de 13-jarige scholier die daar in 1976 tijdens een demonstratie werd neergeschoten. Die demonstratie was uit protest omdat de overheid had besloten dat al het onderwijs in het Afrikaans moest plaatsvinden. Dit protest en andere demonstraties leidden uiteindelijk, in 1990, tot de afschaffing van de apartheid.'

Wat was je drijfveer om aan dat project mee te doen ?
'Ik had zoiets van: waarom niet ? Ik had het geluk dat ik voor het eerst in mijn leven naar Afrika kon reizen. Dat vond ik te gek. Ik houd zelf van dansen en creatief bezig zijn. In mij vrije tijd werk ik namelijk samen met stiching Untold, een empowerment organisatie waarin ik me bezig houd met Afrikaanse, Surinaamse en Caribische dans. Ik vond het geweldig dat ik mijn creativiteit kon delen met leeftijdsgenoten in Zuid Afrika. '

Zijn er verschillen tussen de jongeren in Zuid Afrika en die van hier ?
'Ja en nee. De jongeren strugglen met dezelfde dingen als de jongeren in Nederland. Het verschil is dat zij veel meer mee maken dan wij met betrekking tot racisme en apartheid. Ik heb zelf aan den lijve ondervonden wat discriminatie echt inhoudt. De jongeren maken het daar elke dag mee. Bovendien is het geweld zichtbaarder. Ik heb met een aantal jongeren gesproken die minstens één keer een pistool op zich gericht kregen. Ik dacht van: wauw, ik stond echt versteld dat ze er heel luchtig over spraken . Aan de andere kant zijn het studenten met een goede opleiding. Ze zitten allemaal op de universiteit en hebben een sterke mentaliteit opgebouwd. Je moet wel sterk zijn om in een dergelijke omgeving te kunnen overleven. Vergeleken met Nederland hebben de jongeren het hier toch gemakkelijker. '

Wat had tijdens je reis een grote impact op jou gemaakt ?
'We zaten in een kamp met een groep van ongeveer 30 zwarte studenten. Op een gegeven moment werd er medegedeeld dat er een groep, voornamelijk witte, scholieren zou komen. Het probleem was dat het kamp eigenlijk een beetje te klein is voor twee zulke grote groepen. Er is toen van te voren gezegd dat onze mannen niet tegelijkertijd mochten douchen met de scholieren, omdat hun ouders bang waren dat ze gemolesteerd zouden worden! Terwijl er sprake was van gescheiden douchecabines. Wij vonden het wel apart dat deze boodschap op zo'n merkwaardige toon werd gegeven.'

'Een ander voorbeeld: op een dag hadden we een workshop waarin wij het leven in Nederland vergeleken met het leven in Zuid Afrika. Op het moment dat wij de onderwerpen apartheid en de taal Afrikaans analyseerden, arriveerden die scholieren. Zij werden door hun leraren geïnstrueerd om zo snel mogelijk naar de slaapkamer te rennen. De volgende dag klaagden hun docenten bij het management dat ze zich niet veilig voelden met onze aanwezigheid. Ze hadden volgens mij het gevoel dat we een conspirancy (samenzwering) gingen voorbereiden en vroegen of we weg konden gaan. De directie- dat overigens wit is- heeft ons verteld dat we als een speer binnen twaalf uur onze spullen moesten pakken en moesten vertrekken. We hebben een contract getekend, maar vanaf dat moment werd dat ontbonden. Ik vond dat heel frappant. Je kunt nooit honderd procent aantonen dat iets om racisme gaat, maar in dit geval dacht ik wel van: waar ligt het dan wel aan ? Ik kon niet geloven dat er ergens op de wereld zulke dingen zo openlijk gebeuren.'

Wat heb je van je ervaringen geleerd ?
'Ik heb veel over Zuid Afrika geleerd, maar ook veel over mezelf. Ik heb geleerd om tevreden te zijn met wie je bent. Je hebt niet veel nodig om een sterke persoonlijkheid te hebben. Dat is mijn kracht. Ik kom soms mensen tegen met problemen. Ik denk dan van: weet je wel hoe goed je het in Nederland hebt ? De jongeren in Zuid Afrika maken namelijk veel meer tegenslagen mee dan wij. '

Final thought
' All black people are the same wherever we are. Sommige Antilianen of Surinamers kijken neer op een Afrikaan. Maar dat is gewoon onwetendheid, ignorance. Wanneer je in Afrika bent met je eigen mensen, zul je geen verschil zien. Wij zijn allemaal hetzelfde. Daar moeten we onze kracht uit putten. Wij zwarte mensen beschikken over veel kwaliteiten. We weten niet half wat we allemaal kunnen. Ik geloof stellig dat wij samen sterk staan. Maar begin eerst bij jezelf door kennis in je op te nemen en veel te lezen. Education is power ! '

Paspoort

Naam: Stacey Esajas
Afkomst: Surinaams
Geboren: Amsterdam, Nederland
Diploma: HBO entertainment management
Beroep: binnendienst-administratiemedewerker bij een electronica-groothandel